Het is al een hele tijd geleden dat ik voor het laatst een blogpost heb geschreven. In de afgelopen jaren heb ik zo’n 120 blogposts geschreven over allerlei verschillende onderwerpen, gerelateerd aan Slovenië. Daar waar ik mijn blog eigenlijk begon om familie en vrienden in Nederland een beetje op de hoogte te houden van het reilen en zeilen hier, werd het al snel een informatieve blog over Slovenië. Ik schreef over het land, de mensen, de cultuur, tradities en gewoontes, mooie plekken om te bezoeken enz. Maar ik merkte dat ik het steeds moeilijker vond om een onderwerp te bedenken dat mensen wellicht zou interesseren en daarom had ik eigenlijk al min of meer besloten om te stoppen met mijn blog. Toch zou ik dat erg jammer vinden aangezien ik altijd met veel plezier mijn stukjes schrijf, wanneer ik eenmaal een onderwerp heb bedacht.

Ik kreeg (en krijg) ook regelmatig berichtjes van onbekenden die mijn blog op internet tegenkomen en vragen hebben over bijvoorbeeld de aankoop van een woning hier en wat ze daar allemaal voor moeten doen, wat ze nodig hebben en wat dingen kosten enz. Natuurlijk probeer ik dan zo goed mogelijk te antwoorden maar ik ben natuurlijk geen makelaar of enig ander soort expert op dat gebied. Wij kochten en verbouwden ons huis inmiddels 17 jaar geleden en in de tussentijd zijn er vast wel bepaalde dingen en regels veranderd waar ik niet altijd van op de hoogte ben.
Uiteindelijk heb ik besloten om de beslissing om te stoppen met mijn blog, toch nog even uit te stellen. Schrijven blijft leuk en ik zal wel zien in hoeverre mensen mijn posts blijven lezen wanneer ik meer over mijn dagelijkse leven schrijf en minder over het leven in Slovenië in zijn algemeen. Mocht de interesse flink afnemen, kan ik altijd nog besluiten om te stoppen 😊.

Op dit moment is er eigenlijk maar 1 ding dat mij voornamelijk bezighoudt, en dat is de aanstaande geboorte van onze eerste biologische kleindochter. Omdat onze zoon en schoondochter sinds afgelopen september in San Francisco wonen, is het allemaal extra spannend voor ons. Ik heb er best veel moeite mee dat ik haar (voorlopig) maar af en toe in levende lijve kan zien en vasthouden. We kijken enorm uit naar onze reis daarheen om het kleine meisje te ontmoeten.

We vliegen op 21 maart en zullen een kleine 3 weken blijven. Wegens omstandigheden zal de kleine meid uiterlijk rond 7-8 maart ter wereld komen en zal ze dus waarschijnlijk een week of 2 oud zijn wanneer we haar voor het eerst zien. We kunnen niet wachten! Maar wat zal het moeilijk zijn om na die drie weken afscheid te moeten nemen. Het zou sowieso al moeilijk zijn om afscheid te nemen van onze zoon en schoondochter, maar nu dus ook van dat kleine poppetje. Als ik er aan denk krijg ik nu al tranen in mijn ogen. We hebben goede hoop dat het gezinnetje maar een paar jaar in Amerika zal blijven en dat ze daarna weer dichter in de buurt zullen komen wonen. In ieder geval in Europa 😉. Duimen maar! Dat hangt allemaal af van Larsen’s werk. Hij werkt vooralsnog met heel veel plezier bij de succesvolle start-up “Browser use” en zowel hij als zijn vrouw Manca hebben het heel goed naar hun zin in San Francisco. Ze hebben er een gezellig appartementje kunnen huren op een kwartiertje lopen van zijn werk.

Het ligt dicht bij de kust waar ze aan de ene kant uitkijken op de Golden Gate bridge en aan de andere kant op Alcatraz. Een super locatie dus.

We gaan in ieder geval volop genieten van onze tijd samen. Op de eerste plaats van de kleine (en haar ouders natuurlijk), maar ook van de stad zelf en de omgeving. Ik heb al een hele lijst gemaakt van dingen die we graag willen zien, haha. Kijken of/in hoeverre we daaraan toekomen. Mettertijd volgt natuurlijk een blogpost (of meerdere) met foto’s hierover!